تبلیغات اینترنتیclose
مسخ - آینه ها ( اردلان سرفراز )
پیچک ( اردلان سر فراز)
شعر و ادب پارسی
نوشته شده در تاريخ سه شنبه 14 شهريور 1391 توسط سید مجتبی محمدی |

مسخ - آینه ها

 

می بینم صورتمو تو آینه
با لبی خسته می پرسم از خودم

این غریبه کیه از من چی می خواد ؟
اون به من یا من به اون خیره شدم

باورم نمی شه هر چی می بینم
چشامو یه لحظه رو هم می ذارم

 


به خودم می گم که این صورتکه
می تونم از صورتم ورش دارم

 


می کشم دستمو روی صورتم
هر چی باید بدونم دستم میگه

 


منو توی آینه نشون می ده
می گه این تویی نه هیچ کس دیگه

 


جای پاهای تموم قصه ها
رنگ غربت تو تموم لحظه ها

مونده روی صورتت تا بدونی
 حالا امروز چی ازت مونده به جا ؟

 


آینه می گه تو همونی که یه روز
می خواستی خورشید و با دست بگیری

 


ولی امروز شهر شب خونه ات شده
داری بی صدا تو قلبت می میری

می شکنم آینه رو تا دوباره
نخواد از گذشته ها حرف بزنه

 


آینه می شکنه هزار تیکه می شه
 اما باز تو هر تیکش عکس منه

عکسعا با دهن کجی به هم می گن
چشم امید و ببر از آسمون


روزا با هم دیگه فرقی ندارن
بوی کهنگی می دن تمومشون
 
 

اردلان سرفراز

برچسب ها : ,

موضوع : از ریشه تا همیشه 1, | بازديد : 221